قلب انسان چون دریائی خروشان و پرمتلاطم میباشد

انسان پس از بدو تولد و شناختن دنیای اطراف خود،خود را برای رسیدن به

آرزوها و هدف هایش،قلب پر طپش خود را چون دریائی طوفانی،پرخروش پر

 متلاطم میبیند.

ولی زمانیکه در مقابل یکی از آرزوها و بایکی از هدف های خود، خود را

شکست خورده میبیند.

بیش از پیش به انزوا کشیده ومنزوی میگردد.آنگاه خود و دنیای خود را پوچ می

یابد و مسیر زندگیش عوض میشود. و طلب مرگ میکند و آنگاه مرگ خود را

آرزوی بزرگی میبیند.

و دیوانه وار انتظار میکشد

                                  تقدیم بر عشق بر باد رفته



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: متن ادبی
[ پنجشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۱٤ ] [ ۱:٢٤ ‎ب.ظ ] [ ✿سحرناز✿ ]